على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

880

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

تشتيوان ( tactiv n ) ا . پ . گياهى داروئى كه بسفايج نيز گويند . تشجب ( tacajjob ) م . ع . اندوهگين شدن . تشجع ( tacajjo ' ) م . ع . بتكلف دليرى نمودن . تشجن ( tacajjon ) م . ع . به ياد آوردن . و تشجن الشجر : بهم درشد درخت . تشجيج ( tacjij ) م . ع . در گذشتن در عزيمت . و بسيار سر شكستن . تشجير ( tacjir ) م . ع . منقش كردن بدرختان و شجر النخل : بالاى شاخ نهاد خوشهء خرما بن را تا شكسته نگردد . تشجيع ( tacji ' ) م . ع . دلير كردن و دل دادن كسى را . و بشجاعت صفت كردن . تشح ( tacah ) م . ع . تشح تشحا ( از باب سمع ) . حريص و خبيث النفس گرديد . تشحاء ( tach ' ) ص . ع . مؤنث اتشح يعنى زن خبيث النفس و حريص . تشحة ( tochat ) ا . ع . جد و حميت . و بددلى . و ترس . و آزارى در پاهاى شتر . و خبث نفس و حرص . تشحذ ( tacahhoz ) م . ع . راندن كسى را يق تشحذ الرجل اى طرده . تشحط ( tacahhot ) م . ع . طپيدن كشته در خون يق تشحط القتيل بدمه و تشحط الولد فى السلا : جنبيد بچه در سلا . تشحى ( tacahhi ) م . ع . تشحى عليه : گشاد و فراخ كرد زبان را بر آن . تشحيذ ( tachiz ) م . ع . شحذ السكين : تيز كرد كارد را ( شدد للمبالغة ) . تشحيط ( tachit ) م . ع . در خون طپانيدن يق شحطه تشحيطا . تشخص ( tacaxxos ) م . ع . جدا و ممتاز شدن . تشخص ( tacaxxos ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - انفراد و شخصيت و بزرگى و بزرگ منشى و تعين . تشحيت ( tachit ) م . ع . رسانيدن . تشخير ( tacxir ) م . ع . جل از پشت ستور بر گرفتن جهة بر گذاشتن زين و پالان . و خوشهء خرما و مانند آن را بر شاخ نهادن تا شكسته نگردد . تشخيص ( tacxis ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تعيين و تحديد و تفريق و تفصيل . و امتياز و تميز . و تحقيق . و تخمين و اندازه و تقدير قيمت . و باج و خراج و عوارض و تشخيص دادن : تميز دادن و اندازه كردن و تخمين نمودن و دو چيز متشابه و مانند را از هم جدا كردن . و تعيين عوارض و ماليات كردن . و تشخيص كردن : تعيين كردن و امتياز دادن و جدا نمودن . و در اصطلاح طب علم تشخيص : علمى كه بواسطهء آن امراض متشابه را از يكديگر جدا كرده و امتياز دهند . تشخيم ( tacxim ) م . ع . شخم الطعام : تباه گردانيد طعام را . تشدخ ( tacaddox ) م . ع . شكسته شدن يق شدخه تشديخا فتشدخ . تشدد ( tacaddod ) م . ع . سختى نمودن در چيزى و سخت و دشوار شدن كارى يق تشدد فيه . تشدد ( tacaddod ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درشتى و سختى و تندى . و تعدى و ظلم . و سختى در غضب . و تشدد كردن : سختى كردن در كارى و سخت گرفتن در كار و به سختى تغير و غضب كردن . تشددات ( tacaddod t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درشتيها و سختيها و تنديها و ستمها و ظلمها و تعديات . تشدق ( tacaddoq ) م . ع . بتكلف فصاحت نمودن يق تشدق اى لوى شدقه للتفصح . تشديخ ( tacdix ) م . ع . سر شكستن ( شدد للمبالغة ) . و غورهء خرما را تر نهادن تا شكسته گردد . تشديد ( tacdid ) م . ع . قوت دادن و گران نمودن - خلاف تخفيف . و سخت احتراز كردن از كميز يق شدد فى بوله اى بالغ فى الاحتراز عنه . تشديد ( tacdid ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استوار كردگى . و نام علامت املائى مانند دندانه‌هاى سين كه چون آن را بر بالاى حرفى گذارند آن حرف دو مرتبه خوانده مىشود . تشذب ( tacazzob ) م . ع . متفرق و پريشان شدن يق تشذبوا . تشذر ( tacazzor ) م . ع . آمادهء جنگ شدن . و دامن بميان پاى گرفتن . و بيم كردن . و خشم گرفتن . و تهديد نمودن . و شادمان شدن . و سرعت نمودن بسوى كارى . و سر جنبانيدن شتر ماده از نشاط بديدن علف . و جنبيدن . و كج شدن تازيانه . و پريشان و متفرق شدن قوم . و از حد در گذشتن در جنگ . و از پس بر نشستن ستور را . تشذيب ( taczib ) م . ع . راندن و دفع كردن . و خشاوه كردن درخت را . و تراش اول در تير قمار دادن . و متفرق و پريشان كردن شتران را . و پوست باز كردن و شذب اللحاء تشذيبا : باز كرد پوست درخت را . تشذيذ ( tacziz ) م . ع . تنها و نادر كردن يق شذذه تشذيذا . تشراب ( tacr b ) م . ع . شرب شربا و شربا و شربا و مشربا و تشرابا . مر . شرب . تشرب ( tacarrob ) م . ع . سرايت كردن و در گذشتن از چيزى به چيزى . و تشرب الثوب